ขอบคุณข้อมูลจาก http://www.newviewtour.com/

รายงานระบุว่า ไอติมแท่งไอโฟน 5 นี้ กำลังวางจำหน่ายทั่วประเทศจีน และน่าจะได้รับความนิยมมากในหลาย ๆ เมือง เนื่องจากผู้คนต่างก็ชื่นชอบกับไอเดียกับการลอกเลียนแบบโทรศัพท์ไอโฟน 5 ในรูปแบบของไอติมแท่ง

นิว ไอแพด สร้างความฮือฮาตั้งแต่เปิดตัว กระทั่งเริ่มวางขายครั้งแรกใน 10 ประเทศ เมื่อวันที่ 16 มีนาคม ก่อนจะทยอยวางขายใน 37 ประเทศก่อนไทย ซึ่งเป็นรอบที่ 4 เฉพาะในสัปดาห์แรกหลังเริ่มจำหน่าย ไอแพดเวอร์ชั่นล่าสุดทำยอดขายทุบสถิติที่ 3 ล้านเครื่อง

ก่อนหน้าที่ “นิว ไอแพด” จะเข้าเมืองไทยอย่างเป็นทางการ มี 10 ข้อควรรู้เกี่ยวกับผลิตภัณฑ์รุ่นล่าสุด ซึ่งมีทั้งจุดเด่นและจุดด้อย

ข้อแรก “นิว ไอแพด” ไม่ใช่ “ไอแพด 3″ อย่างที่เก็งกันไว้ก่อนหน้านี้ เพราะไอแพด 3 อาจเป็นชื่อที่คาดเดาได้ง่ายเกินไป และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แอปเปิลตั้งชื่อแบบธรรมดาๆ เพราะมีหลายครั้งที่บริษัทอัพเดทเครื่องเล่นเพลงดิจิทัล “ไอพอด” โดยไม่ใส่หมายเลขรุ่นกำกับ เช่นเดียวกับแล็บทอป “แมคบุ๊ค” และเดสก์ทอป “ไอแมค”

ข้อ 2 มาพร้อมหน้าจอเรตินา แอปเปิลอวดว่าหน้าจอเรตินาบนนิว ไอแพด ให้ภาพคมชัดมากกว่าหน้าจอทีวีความละเอียดสูงทั่วไป และเป็นจอที่มีความละเอียดสูงสุดเมื่อเทียบกับอุปกรณ์แบบพกพาด้วยกัน โดยจอแสดงผลมีความละเอียดสูงถึง 3.1 ล้านพิกเซล ให้ความคมชัดทั้งในแง่ตัวอักษร รายละเอียดภาพและวิดีโอ

ข้อ 3 นิว ไอแพด หนา-หนักกว่าไอแพด 2 เพราะฟีเจอร์มากขึ้น ทำให้ต้องใช้แบตเตอรี่ทรงพลังขึ้น ไอแพดเจนเนอเรชั่น 3 นี้มีความหนา 9.4 มิลลิเมตร (0.37 นิ้ว) เทียบกับไอแพด 2 ที่หนา 8.8 มิลลิเมตร (0.34 นิ้ว) ส่วนน้ำหนักรุ่นไว-ไฟ เท่ากับ 652 กรัม รุ่น 3จี และ 4จี หนัก 662 กรัม เทียบกับไอแพด 2 รุ่นไว-ไฟ หนัก 601 กรัม และ 3จี หนัก 613 กรัม

ข้อ 4 ไอแพด 2 ราคาลดลง หลังเปิดตัวนิว ไอแพด แอปเปิลประกาศลดราคาไอแพด 2 ลงทันที 100 ดอลลาร์ รุ่นไว-ไฟ 16 กิกะไบต์ เหลือ 399 ดอลลาร์ และรุ่น 3จี อยู่ที่ 529 ดอลลาร์

ข้อ 5 อายุการใช้งานแบตเตอรี่เท่าๆ กับรุ่นเดิม แม้ว่าความจุของแบตเตอรี่นิว ไอแพด จะเพิ่มขึ้นราว 70% เมื่อเทียบกับไอแพด 2 เพราะขนาดที่ใหญ่ขึ้น แต่อายุการใช้งานแบตเตอรี่นิว ไอแพด ยังเท่ากับไอแพดรุ่นเก่า 10 ชั่วโมง โดยมีสาเหตุจากความละเอียดของหน้าจอที่เพิ่มขึ้น 4 เท่า ทำให้กินแบตฯ มากขึ้น นอกจากนี้ ยังมีรายงานว่าการชาร์จแบตฯ ของนิว ไอแพด กินเวลานานกว่ารุ่นเดิมๆ ด้วย

ข้อ 6 กล้องหลัง “ไอไซต์” (iSight) ความละเอียด 5 ล้านพิกเซล ซึ่งพัฒนาให้มีความคมชัด และใช้เลนส์เซ็นเซอร์แบบแบ็คไซด์ อิลลูมิเนชั่น (backside illumination) ที่ช่วยให้ถ่ายภาพได้ดี แม้ว่าจะอยู่ในสภาวะแสงน้อย และสามารถบันทึกวิดีโอความละเอียดสูง 1080 พิกเซล อีกทั้งยังรองรับบริการไอคลาวด์ที่ทำให้ผู้ใช้เก็บข้อมูลไว้บนระบบเครือข่ายที่สามารถเรียกใช้จากที่ไหนก็ได้ แทนที่จะเก็บไว้บนอุปกรณ์พกพา ซึ่งไม่เพียงแต่เป็นข้อมูลรูปภาพและวิดีโอ แต่ยังรวมถึงเพลง เอกสารอิเล็กทรอนิกส์

ข้อ 7 โปรเซสเซอร์ใหม่ A5X ที่ใช้ชิปประมวลผลแบบ 2 แกน (dual core) และตัวประมวลผลกราฟฟิคแบบ 4 แกน ขณะที่หน่วยความจำหลัก (RAM) น่าจะอยู่ที่ 1 กิกะไบต์ เพิ่มจาก 512 เมกะไบต์ ในไอแพด 2

ข้อ 8 รองรับสัญญาณ 4จี แอลทีอี ที่มีความเร็วสูงกว่าเทคโนโลยี 3จี ถึง 10 เท่า แต่ขึ้นอยู่กับว่าประเทศใดมีความพร้อมของเครือข่าย 4จี ซึ่งปัจจุบันมีแต่สหรัฐและแคนาดา

ข้อ 9 มี 2 เวอร์ชั่น คือ ไว-ไฟ และไว-ไฟ + 4จี แบ่งเป็นรุ่น 16 กิกะไลต์ 32 กิกะไบต์ และ 64 กิกะไบต์ มี 2 สี คือ ดำ และขาว

ข้อ 10 นิว ไอแพด ร้อนขึ้นกว่ารุ่นก่อนเมื่อเล่นเกมแนวแอ็คชั่น โดยมีอุณหภูมิสูงถึง 116 องศาฟาเรนไฮต์ (ราว 46 องศาเซลเซียส) เทียบกับไอแพด 2 ที่มีอุณหภูมิเพียง 39.5 องศาเซลเซียส

โดยเจ้าเครื่องนี้จะเป็นเครื่องทำความร้อนให้กับถ้วนกาแฟ นำถ้วยกาแฟมาตั้งเพื่อไม่ให้กาแฟเย็นลง โดยสามารถให้ความร้อนได้สูงสุด 40-70 C. และที่น่าสนใจคือ เจ้าเครื่องนี้ใช้พลังงานมาจากสาย USB ที่เสียบกับเครื่องคอมพิวเตอร์ครับ เหมาะกับคนที่เปิดคอมตลอดเวลา และชอบจิบกาแฟอุ่นๆ ครับ

นอกจากนี้ ถั่วงอก ที่เพาะมาจากถั่วเขียว ถั่วดำ ยังมีวิตามินและเกลือแร่สูง ขณะที่ถั่วงอกหัวโต ซึ่งเพาะมาจากถั่วเหลือง มีโปรตีนและไขมันสูง อีกทั้งส่งกลิ่นชัดเจน มีเนื้อกระด้างกว่าถั่วงอก

สำหรับเมนูอาหารจากถั่วงอก แนะนำ ‘ยำถั่วงอกกุ้งสด’ ทำไม่ยาก เริ่มจากล้างถั่วงอกให้สะอาด เด็ดหางถั่วงอกออก แต่ถ้าใครไม่ชอบกลิ่นของถั่วงอก อาจนำถั่วงอกที่เด็ดหางแล้วไปแช่ในน้ำเดือดสัก 2 นาที จากนั้นแช่น้ำเย็นต่ออีก 2 นาที และสะเด็ดน้ำพักไว้

หันไปลวกกุ้งแบบพอสุก ต่อด้วยการทำน้ำยำ โดยโขลกพริกไทย พริกชี้ฟ้า พร้อมกับกระเทียมให้แหลก โขลกจนเข้ากัน ปรุงรสด้วยน้ำตาล น้ำปลา น้ำมะนาว ใส่พริกขี้หนู สุดท้ายนำน้ำยำ กุ้งลวก และถั่วงอกคลุกเคล้ารวมกันก็เป็นอันเสร็จขั้นตอน

ทราบคุณประโยชน์ที่มีอยู่ในถั่วงอกกันแล้ว คราวหน้าจะกินก๋วยเตี๋ยว ผัดไท หรือหอยทอด อย่าลืมกินถั่วงอกด้วยล่ะ.

สัญญาณบ่งบอกว่า สมองซีกซ้ายใช้งานจนถึงขีดจำกัดแล้ว คือ ความรู้สึกอ่อนเพลีย ล้า คิดอะไรไม่ออก ดังนั้น หากสิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นแล้ว ควรพักผ่อนสมอง เช่น งีบพักสักช่วงหนึ่ง หรือนอนหลับอย่างจริงจัง ถือเป็นวิธีพักผ่อนสมองซีกซ้ายที่ดีที่สุด โดยหลังตื่น จะรู้สึกผ่อนคลายและสามารถทำงานได้อย่างมีสมาธิ

ทว่า ยังฝืนละเลยสัญญาณเตือน คราวนี้สมองจะเริ่มควบคุมระบบในร่างกาย ด้วยการเตือนที่รุนแรงขึ้น เช่น การเพิ่มอัตราการเต้นของหัวใจ ขับเหงื่อออกมามากกว่าปกติ และหากมีความกดดันร่วมด้วย ร่างกายจะปล่อยสารอะดรีนาลีนกับคอร์ติซอล เกิดการตื่นตัวจนยากที่จะหลับหรือผ่อนคลาย ยิ่งถ้ามีสภาวะเครียดเพิ่มเข้ามาอีก สารดังกล่าวจะปิดกั้นความคิดโดยอัตโนมัติด้วย อีกนัยหนึ่งคือ กลายเป็นคนตาแข็ง หลับยาก หัวสมองตื้อ

อย่างไรก็ตาม คนเราสามารถสร้างความสมดุลให้สมอง เพื่อลดเลี่ยงความอ่อนล้า และสัญญาณเตือนข้างต้น ด้วยการใช้สมองซีกขวามากขึ้น อย่างทำกิจกรรมสนุก ๆ ที่เราชอบเช่น การดูหนังตลก เต้นรำ, ฟังเพลง, ร้องเพลง, การทำศิลปะ และการเล่นกับสัตว์เลี้ยง เหล่านี้ทำให้สมองซีกขวาหลั่งสารเอนโดรฟิน (สารแห่งความสุข) ได้อย่างรวดเร็ว ส่งให้เกิดความรู้สึกดี มีความสุข และผ่อนคลาย แถมยังต่อสู้กับความเจ็บป่วยได้เป็นอย่างดี ช่วยเพิ่มระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายด้วย

นับจากนี้ ระหว่างทำงานใช้สมอง ใช้ความคิด อย่าลืมพักสมองซีกซ้าย สลับมาใช้สมองซีกขวาดูบ้าง.

และเมื่อได้เวลาก็ต้องไปให้ถึงจุดหมายปลายทาง ปางอุ๋ง อยากรู้เสียจริงทำไมถึงได้ชื่อนี้ คิดในใจแค่ชื่อก็น่าค้นหาแล้ว แล้วทำไมไม่ไปให้เห็นกับตา สองข้างทางก็ยังเชื่อใจได้เสมอว่าแม่ฮ่องสอนไม่ว่าจะพื้นที่ไหนต้องมีเส้นทางคดเคี้ยวเลี้ยวได้จนน่าเวียนหัวตลอดเส้นทาง

กว่าจะไปถึงก็พาเอาเย็นย่ำ ที่นี่ไม่มีความสะดวกสบายอย่างที่หลายคนแอบหวังไว้ ไฟฟ้ายังพอหาได้ด้วยเครื่องปั่นไฟของเกสเฮาส์ที่จองไว้ซึ่งถือว่าดีที่สุดแล้วของที่นั่น แต่น้ำอุ่นอย่าหวังที่จะได้เจอ(ไม่เดือดร้อนซักหน่อยนี่นากับการที่ไม่ได้อาบน้ำ ฮิฮิ ) อากาศหนาวแม้แต่หน้าก็ยังไม่อยากล้าง จุดเด่นของที่นี่คืออ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ไม่น่าเชื่ออีกแล้วว่าขึ้นดอยผ่านป่า ผ่านเขามาแล้วหลายลูกจะเจอกับทะเลสาบบนภูเขา (ขอเรียกอย่างนี้แล้วกัน ถึงไม่ใช่แต่ในความรู้สึกบรรยากาศมันได้อยู่นะ) “น้ำนิ่งไหลลึก” แอบตั้งชื่อให้มันอีกแล้ว ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนถึงอยากมาเยือนที่นี่ให้ได้

อากาศยามเย็นตอนพระอาทิตย์กำลังอัสดงลับเหลี่ยมเขา สะท้อนผิวน้ำระยิบระยับ ท้องน้ำดูเงียบสงบ ทุกคนเหมือนจะพยายามทำตัวให้กลืนไปกับความสงบของที่นี่ไม่ปรารถนาจะให้มันมีเสียงดังไปเพื่อทำลายบรรยากาศ

ที่นี่เขาก็มีล่องแพจัดบริการให้นักท่องเที่ยวได้สัมผัสกับลำน้ำได้ด้วย ไม่มีเครื่องยนต์ให้หนวกหู ไม่มีแม้กระทั่งเรือพลาสติก แพไม้ไผ่ก็เหลือเฟือแล้ว นั่งเรือแบบมือไม่(ช่วย)พาย แต่เอาเท้าราน้ำ ดูพันธุ์ไม้ริมน้ำ หงส์ทั้งขาวและดำออกมาอวดโฉมกันเป็นเหมือนเจ้าถิ่นที่ออกมาต้อนรับ แต่ให้ตายเถอะ!! หงส์ก็คือหงส์ เชิดอย่างหงส์ล่ะไม่มีใครเกินหยิ่งเสียเหลือเกินพ่อคุณ แม่คุณ ไม่หันมาเหลือบแลพวกเราบ้างเลย…ขอเตือนไว้นิดหนึ่งขณะที่นั่งแพแบบนี้กระดุกกระดิกตัวไม่ได้เลย ถ้าแพเสียสมดุลย์เมื่อไหร่ ก็ตูมเมื่อนั้น ล่มไม่เป็นท่า..ลุ้นอยู่ในใจรอดมาได้ไงหนอเรา (เฮ้อ หายใจไม่ทั่วท้องเลย)

อากาศยามดึกหนาวมาก จนต้องลุกขึ้นมาผิงไฟ พอตื่นมาตอนเช้าก็แทบจะเอาผ้าห่มคลุมร่างออกมาด้วย ต้องตื่นให้ทันก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเพื่อเตรียมกล้องไว้ให้พร้อม….สวย! สวย!ไม่แพ้ตอนพระอาทิตย์ลาลับฟ้า..แสงแรกของวันที่ให้ทั้งความอบอุ่น แสงสว่างและความงามยามเช้าหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว…แม้แต่กุหลาบขาวริมน้ำก็ยังชื่นชมความงามนี้จนน้ำตาซึม… เสียดายที่เรามีเวลาให้ที่นี่ไม่มากนักเพราะต้องรีบกลับมาทำงานให้ทัน..แต่เชื่อไหมว่าไม่เคยลืมว่าที่นั่นสวยงามเพียงใด ไม่ได้เห็นด้วยตา แม้คำบรรยายเป็นล้านก็ไม่ทดแทนกัน..ทั้งปาย “เมืองเด็กแนว”ที่พักเสียสองคืนทั้งๆ ที่คิดว่ามันแค่เป็นทางผ่าน …และความหมายของปางอุ๋งที่เราก็ได้รู้ว่าแท้จริงคืออะไร ไม่ใช่แค่ “ปางที่แปลว่า ที่พักของคนทำงานในป่า” และ “ไม่ใช่แค่ อุ๋งที่แปลว่าที่ลุ่มต่ำคล้ายกระทะใบใหญ่ในภาษาเหนือ” แต่มันคืออะไรต้องลองไปตามหาความหมายของแต่ละคนกันเอาเองค่ะ….

ข้อมูลจาก การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย

เมืองปักษ์ใต้เล็ก ๆ แห่งนี้มีชายหาดทอดยาวเลียบฝั่งอันดามันกว่า 100 กม. ทิศเหนือจรดกระบี่และเมืองคอน (นครศรีธรรมราช) ทิศตะวันออกติดพัทลุง ตบท้ายด้วยสตูลทางทิศใต้ หากย้อนอดีตไปในสมัยกรุงเก่าเมื่อกว่า 500 ปีมาแล้ว ตรังมีฐานะเป็นเมืองท่าของเมืองคอนซึ่งเป็นศูนย์กลางการปกครองตอนล่าง ต่อมาได้กลายเป็นท่าเรือพาณิชย์สำคัญในการค้าขายกับมลายูช่วงแผ่นดินพระพุทธเจ้าหลวง จวบจนยุคปัจจุบันที่นอกจากจะเป็นแหล่งท่องเที่ยวอันเงียบสงบและงดงามตามแบบ unseen ใต้สมุทรแล้ว ตรังยังเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของอดีตผู้นำประเทศที่มีวาทะคมเฉียบเปรียบประดุจ “มีดโกนอาบน้ำผึ้ง”

จุดหมายของการแล่งใต้ครั้งนี้ก็เพื่อเข้าร่วมเป็นสักขีพยานในพิธีร่วมเรียงเคียงหมอนของญาติโกโหติกา แรกเริ่มเดิมทีพวกเราวาดฝันกันว่าจะขับรถกินลมชมสวน (ยางพารา) ชวนชิม (อาหารทะเล) ไปตามด้ามขวานทอง แต่ด้วยหนทางที่ยาวไกล ประกอบกับสมาชิกร่อยหรอ สองพ่อลูกเลยเปลี่ยนใจไปแบบเบิร์ด ๆ กับนกแอร์ บรรยากาศปักษ์ใต้เริ่มขึ้นด้วยเสียงทักทายสำเนียงใต้ของแอร์โฮสเตส เพียงชม.เศษก็ถึงสนามบินตรังที่สุดแสนวิเวกวังเวงท่ามกลางธรรมชาติอันเขียวชะอุ่ม เพราะมีแต่สายการบินเจ้าจิ๊บ ๆ บินขึ้นลงเพียงวันละเที่ยว

ลองลิ้มแต้เตี้ยม..ชิมรสหมูย่าง

เราเข้าเมืองโดยอาศัยรถบริการรับส่งของโรงแรมธรรมรินทร์ธนา เพียงไม่ถึง 10 นาทีก็ถึงที่พัก หลังเก็บสัมภาระเข้าที่เข้าทางแล้วก็ถึงเวลาสืบเสาะแสวงหาของอร่อยประจำถิ่นด้วย “ตุ๊กตุ๊กหัวกบ” พาหนะแรงดีที่เหมาะกับสภาพเนินของเมือง ว่ากันว่าคนเมืองนี้ช่างกินเพราะมีร้านโกปี้เปิดบริการบนถนนเกือบทุกสาย บางแห่งเปิดเป็นเพื่อนคลายเหงาให้ซดโกปี้กันได้ตลอด 24 ชม…in trend ซะจริง ๆ แต่ความพิเศษอยู่ที่การต้อนรับด้วยเครื่องเคียงนานาชนิดที่ส่วนใหญ่นิยมกินกันช่วงเช้าถึงเที่ยง เช่น จาก๊วย (ปาท่องโก๋นุ่มละไม) แต้เตี้ยม (ติ๋มซำ) บ๊ะจ่างสไตล์ฮกเกี้ยน (ลูกเล็ก ๆ ใส่แต่หมูคละเคล้าเครื่องยาจีน) แถมบางร้านยังมี “หมูย่าง” สูตรลับเฉพาะของชาวตรังไว้บริการด้วย บริเวณถนนห้วยยอดที่โรงแรมตั้งอยู่มีร้านอาหารหลายหลาก ซึ่งเพียงแค่โฉบผ่านก็ล้วนยั่วน้ำลายเรียกน้ำย่อย บ้านโกหลั่นเสิร์ฟแต้เตี้ยมสารพัดสารพันพร้อมหมูย่างหนังกรอบเนื้อนุ่ม นอกจากนี้ ยังมีผักสดให้แกล้มแก้เลี่ยนและเพิ่มความสบายใจไร้กังวลว่าได้รับคุณค่าทางอาหารครบหมู่ พร้อมด้วยโกปี้รสกลมกล่อมกลิ่นหอมกรุ่นร่อยจังฮู้…ติด ๆ กันเป็นร้านเครือเดียวกัน หมูย่างเมืองตรังที่เราหมายมั่นปั้นมือว่าจะกลับมาหอบหิ้วไปให้บรรดาคณาญาติได้ชิมรสกัน..ฟันธง จากนั้นก็ได้เวลาเตรียมแปลงโฉมเข้าร่วมภารกิจช่วงเย็น ขอเก็บตกนิดหนึ่งว่างานเลี้ยงที่นี่เริ่มและเลิกเร็ว คงเป็นเพราะการจราจรไม่ติดขัดดังเช่นในเมืองกรุง แถมแขกเหรื่ออาจมาจากต่างอำเภอเลยต้องรีบกินรีบจรลีจำลา

คารวะอดีตท่านเจ้าเมืองนักพัฒนา

หลังตะวันทอแสงการตระเวนแดนศรีตรังเริ่มเปิดฉากด้วยรถเช่าเก่าบุโรทั่งที่โรงแรมช่วยจัดหาให้ เรามุ่งหน้าไปทางตะวันออกสู่พัทลุง พอออกนอกเมืองชั่วพริบตาจะแลเห็นสวนสาธารณะที่มีถนนโอบล้อมโดยรอบ ภายในมี อนุสาวรีย์พระยารัษฎานุประดิษฐ์มหิศรภักดี (คอซิมบี้ ณ ระนอง) ตั้งตะหง่านอยู่ ท่านเป็นอดีตเจ้าเมืองผู้วางรากฐานความเจริญให้กับตรังมากมายหลายด้านจนเป็นที่รักยิ่งของชาวเมืองตรัง ๆ จึงได้ร่วมลงขันกับทางการสร้างอนุสาวรีย์แห่งนี้ขึ้น โดยจะมีพิธีวางพวงมาลาใน “วันพระยารัษฎานุประดิษฐ์” หรือทุกวันที่ 10 เมษายนซึ่งเป็นวันคล้ายวันถึงแก่อนิจกรรมของท่าน

ท่านเจ้าเมืองเป็นชาวระนองโดยกำเนิดแม้เทือกเถาเหล่ากอเป็นชาวจีนฮกเกี้ยน ต่อมาได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมัยองค์ล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 และภายหลังได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นเจ้าเมืองตรัง ท่านยังเป็นผู้ริเริ่มนำต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์จากต่างประเทศเข้ามาปลูกในแดนดินถิ่นสยาม เช่น ไม้พื้นเมืองจากออสเตรเลียที่ถูกขนานนามว่า “ศรีตรัง” เพื่อเป็นศักดิ์ศรีแห่งเมืองตรัง รวมทั้ง “ยางพารา” จากมลายู ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญของประเทศ โดยต้นแรกที่ปลูกไว้เมื่อปี พ.ศ.2442 ยังคงโดดเด่นเป็นสง่าบริเวณหน้าสหกรณ์การเกษตรใน อ.กันตัง

อุดหนุนสินค้า OTOP “ผ้านาหมื่นศรี”

แล้วมุ่งหน้าสู่ บ้านนาหมื่นศรี หมู่บ้านเล็ก ๆ ใน อ.นาโยง เพื่อร่วมสืบสานการอนุรักษ์ศิลปะการทอผ้าพื้นบ้าน “นาหมื่นศรี” ซึ่งจำหน่ายทั้งผ้าฝ้ายผืน และของที่ระลึกต่าง ๆ ที่ผลิตจากผ้าพื้นบ้านซึ่งล้วนน่าชมน่าใช้ทั้งเนคไท ผ้าพันคอ กระเป๋าใบใหญ่น้อย

เช้าวันใหม่… เราตื่นมาพบกับบรรยากาศท้องทะเล ถึงแม้ว่ามันจะอยู่ไกลจากเราแต่เราก็สามารถมองเห็นมันผ่านกระจกรถของเราได้ เมื่อรถเราแล่นเข้าสู่ตัวเมืองภูเก็ต บรรยากาศตอนเช้าช่างเงียบสงบเหลือเกิน เราพากันเข้าไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนสัก 2-3 ชม. โรงแรมที่เราไปพักนั้นชื่อโรงแรมเมโทโปร ภูเก็ต ช่วงที่เราไปพักนั้นเป็นช่วงเทศกาลวันคริสต์มาสพอดี ทางโรงแรมจึงได้จัดต้นคริสต์มาสขนาดใหญ่ที่สุดในโลกไว้ ความสูงประมาณ 10 เมตร และตอนกลางคืนก็มีการจัดงานคริสมาสด้วย ก่อนที่เราจะเดินทางเที่ยวชมเมืองภูเก็ตตามโปรแกรมที่เราวางไว้ พอได้เวลาอันสมควรเราก็พากันออกเดินทางไปวัดฉลอง เพื่อนสักการะหลวงพ่อแช่ม เกจิอาจารย์ชื่อดัง สมัยที่ปราบอั้งยี่ เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ตัวเอง

เสร็จจากวัดฉลองเราก็พักรับประทานอาหารที่ร้านภูเก็ตซีฟู๊ด เมนูแนะนำคือ น้ำพริกกุ้งเสียบ ก่อนที่เราจะเดินทางต่อไปที่แหลมพรหมเทพ แต่ว่าเราไม่ได้ไปคอยชมพระอาทิตย์ตกดินนะ เราไปชมบรรยากาศตอนกลางวันกันเฉยๆ โฮ..ขนาดกลางวันยังสวยงามเลย แสงแดดสาดส่องลงกระทบกับน้ำทะเลมีประกายระยิบระยับ เมื่อมาถึงแหลมพรหมเทพอย่าลืมไปลิ้มลองปลาหมึกย่าง ไม่ต้องถามว่าร้านไหนนะ มีอยู่ร้านเดียวเอง ขอบอกอร่อยจริงๆ แต่ว่าราคาค่อนข้างแพง ก็ไม่เป็นไรหรอก คิดเสียว่านานๆทานที เราไม่ได้ทานทุกวัน

….พอชมแหลมพรหมเทพและทานปลาหมึกจนอิ่มเอมใจแล้ว เราก็เดินทางสู่ หาดกมลา แอะ! เราไม่ได้ไปเล่นน้ำกันตอนเย็นๆ นะ เพียงแต่เราจะไปชมภูเก็ตแฟนตาซี ถ้ากล่าวถึงภูเก็ตแฟนตาซีแล้วน้อยคนนักที่จะไม่รู้จัก เพราะภูเก็ตแฟนตาซีเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของจังหวัดภูเก็ต และมีชื่อเสียงมากในการแสดงโชว์ ก่อนที่เราจะเข้าไปชมโชว์อันตระการตานั้น เราก็ต้องไปทานอาหารกันก่อนที่ภัตตาคารมโนห์ราทอง ภายในมีเหล่ากินรีคอยตอนรับอย่างเป็นกันเอง ภายในมีอาหารหลากหลายประเภทจนไม่รู้ว่าจะทานอะไรก่อนดี มีทั้งอาหารไทยและนานาชาติ จัดเป็นบุฟเฟ่ต์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ทานอาหารจนท้องอิ่มแล้ว เราก็ไปเดินย่อยตามบูธกิจกรรมต่างๆ ที่ทางภูเก็ตแฟนตาซีจัดขึ้น

……. เวลา 20.00 น. เย้ได้เวลาเข้าไปดูโชว์แล้ว มีผู้คนหลากหลายเชื้อชาติต่างพากันทยอยเข้าไปดูโชว์ ในระหว่างทางที่เดินเข้าไปนั้นมีรูปของบุคคลสำคัญที่เคยมามาชมที่นี่ติดอยู่ตลอดทางเดินยาวไปจนถึงจุดฝากของ ซึ่งภายในห้ามนำกล้องถ่ายรูปเข้าไปเด็ดขาด มีการตรวจอย่างเข็มงวด แม้แต่โทรศัพท์มือถือที่มีกล้องยังไม่สามารถนำเข้าไปได้ พอเราเข้าไปถึงที่นั่งแล้ว รอประมาณ 10 นาที การแสดงก็เริ่มขึ้น การแสดงนี้มีชื่อว่า มหัศจรรย์กมลา เป็นการแสดงวัฒนธรรมไทยประยุกต์ผสมผสานเทคโนโลยีหลายอย่าง มีมายากลลวงตา จนทำให้คนดูงงเป็นไก่ตาแตกกัน ต่อจากนั้นชมการแสดงลีลาพลิ้วไหวกลางอากาศกับบันจี้บัลเล่ห์ ซึ่งการแสดงนี้เราชอบมาก สวยงาม อ่อนช้อย นักแสดงใส่ชุดเรืองแสง ต่อมาหรรษากับคาราวานช้างที่น่ารักกว่า 10 เชือก มีการต่อสู้ต่างๆ แต่เราจับใจความได้ว่ากมลาสู้กับสิ่งต่างๆอยู่ แต่สุดท้ายก็มีช้างชื่อไอยราออกมาช่วยกมลา ทำให้กมลาชนะทุกอย่าง เราไปดูครั้งแรก ยังงงอยู่เลย

หลังจากที่ดูจบแล้วเราก็เก็บภาพความประทับใจไว้ในความทรงจำ ถ้ามีโอกาสเราจะกลับมาเชียร์เจ้าอีกนะจ๊ะกมลา

ข้อมูลจาก การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย